Sunday, 25 October 2015

Ons mossies

Ja ons s'n! Hulle nes is reg bokant ons koppe as ons 'n tydjie maak om in die koelte langs die rondawel te gaan sit en ontspan en oor die dag se gebeure gesels. Ons mossies. 'n Mannetjie en 'n wyfie. Lieflik. 

 Hier is die wyfie met 'n happie in die snawel. 

Die nes is klaar, nou is dit tyd om eiers te lê en te broei. Sommer net hier naby. 

Monday, 19 October 2015

Net 'n mossie

'n Klein en baie bekende bondeltjie vere. 'n Mossie. 'n Valetjie, 'n wyfie. So mooi. So eenvoudig. So uniek. Sy kom sit op die tuinbruggie se reling 'n paar treë van my af. Dis eers toe ek die foto op my rekenaar aflaai dat ek die wurm in haar bekkie sien. Ek sou my hande bakhand om haar wou vou, ek sou haar sagte koppie wou streel. Ek kyk na die foto met groot waardering. Ek skryf 'n paar sinne op my blog. Ek bou vir my mossiewyfie 'n monument. 'n Prentjie vol hoop. 


Saturday, 10 October 2015

Seagulls in Gauteng?!


Not far from us, about 22km, lies the gold mining town of Randfontein, about 45 km west of Johannesburg (South Africa). Every time we visit Uncle Harry's Roadhouse in Randfontein, what amazes me, is the fact that you can find flocks of Seagulls there, 600km from the coast!

Seagulls are scavengers and will basically land and stay in a place where there is food. I was told by BirdLife SA that seagulls are not necessarily associated with the sea – it’s just their name that is. The gulls that decided to stay in Randfontein were probably on their way somewhere when they discovered Uncle Harry’s Roadhouse. The owner, Jimmy Pappas, says there used to be hundreds of the birds at the roadhouse and they would always feed them left over hamburgers and chips. At one point the birds would only eat the chips with barbeque sauce! But last year he noticed fewer birds and was worried they may have been poisoned by contaminated water the mines pump out, but he’s not sure. He says they normally come around towards and during winter, so we will have to wait and see next winter.


These Randfontein gulls often pass over my garden and if I call and wave my arms, they will circle and come down lower to see what I might have on offer. But every time they've passed by, I've had no bread or snacks with me, so they soon realise there's nothing for them and then move on. To where...?

Something I didn’t know, is that Seagulls are most closely related to the terns (family Sternidae) and only distantly related to auks, skimmers, and more distantly to the waders. But whoever they are related to, I personally would categorise them with Crows, one of my favourite, most intelligent birds! The same as crows, most gulls will take live food or scavenge opportunistically. And their love for man-made “junk food” defies belief! They will go to ANY length for some tasty hot potato chips with tomato sauce!


Whenever I go down to the coast, one of the highlights of my visit is feeding the seagulls. They look at one with definite, calculated intention, and they seem to anticipate your next move before you even know what’s it’s going to be, snatching the food as it leaves your fingers. I also love the way they land right next to you, so close that you can see the pupil in their eye, without any apparent fear, yet poised for instant flight should you make an ominous move.


And here’s the thing – I travel down to Ballito, on the North Coast of KwaZulu Natal, South Africa, a few times during the year, but I have to go to Durban or further North up the coast to St. Lucia to find the seagulls – there are no seagulls in Ballito! And yet they are up here in Gauteng, 600km from the coast, a real mystery.

.

Sunday, 4 October 2015

Somer- en sonskynstories


Dis warm. Die voëls weet dit. Die honde weet dit. Ons weet dit. Dis somer in Suid-Afrika. 'n Hittegolf met temperature van 32 grade en meer tref die binneland. Almal snak na asem en soek maniere om af te koel. Toe ek na buite kyk vanoggend, sien ek hoe hierdie tortelduifie dooierus in die waterbak vat. 'n Geluksalige uitdrukking in die ogies.  Ek was sommer lus om haar te gaan geselskap hou! 

Die rooikophoutkapper wat altyd nogal skugter is om te naby aan ons te kom, het ewe kordaat kom water soek in die honde se drinkbak, 'n paar treë vanwaar ons gesit en hom dopgehou het.  
Gelukkig was ek betyds om 'n foto te kon neem. Ek verwonder my altyd aan sy sterk, dik snawel. Met hierdie snawel kan die rooikophoutkapper nie alleen die vrugte waarvoor hy lief is, uitmekaar skeur nie, maar selfs ook neute kraak. 



Nie te lank nadat die mooie rooikophoutkapper weggevlieg het nie, het tortelduif weer haar verskyning gemaak. Die water was heerlik. Kyk hoe tap dit teen haar krop af. Ek kon nie help om aan die woorde te dink wat ek iewers op die internet gelees het nie:  As gevolg van die ongewone geluid van die voëls se roep in die bos word daar gesê dat die roep van die duif in die oggend is: "werk haaarder, werk haaarder", en in die aand sê die roep: "drink laaager, drink laaager."

Saturday, 3 October 2015

Daar is nuwe lewe in die tuin!


Dis vroeg-somer en al wat 'n hoender en 'n voël is, is broeis! Kiep sit al vir twee weke op 'n kamma-eier (ek verwyder al die eiers aangesien ek nie nog hoenders wil hê nie en gee vir hulle 'n golfbal wanneer broeisgeit hulle tref!)


'n Paar weke terug het ek opgelet dat die Fiskaallaksman op haar nes sit en hierdie keer het ek die nes  fyn dop gehou om te sien wanneer die die kleintjies uitkom. 'n Week of so terug het ek uiteindelik die kleintjies gesien. Eintlik meer gehoor as gesien, die geraas wat hulle maak om gevoer te word is oordowend! En Mama Fiskaal het haar hande vol hierdie seisoen, sy het sommer drie!

Lekker rustig na 'n vet sprinkaan, gee hierdie enetjie glad nie om dat ek so naby is nie!

Magie vol, ogies toe!


My Janfrederik (Cape Robin-chat - (Cossypha caffra) het laat-September 2 eiers gelê en vanoggend was ek vreeslik opgewonde toe ek sien sy dra maalvleis wat ek op die voertafel sit aan na die nes. Terwyl sy weg was, het ek gou nader gesluip en 'n paar foto's geneem en daasy! twee van die pragtigste, kleinste Janfrederikkies!


Nou's dit net 'n geval van hoop die Fiskaallaksman sien nie die kleintjies nie, maar gelukkig voorsien ek genoeg kos vir haar en haar kleintjies and hopelik het sy nie nodig om in enige neste te gaan rondkrap nie!


Die Lyster (Karoo Thrush) is ook besig om grasse op te dra na die takke in die Wit Karee en die Mynahs sit ook op eiers binne in die nok van die grasdakkie bo-oor my hek - 'n doring in my vlees, want hulle verwyder al die gras, maak gate oral en bowendien rand hulle al wat 'n klein voëltjie is in die tuin aan. Volgende op my lys is om die grasdakkie te laat regmaak en toe te span met ogiesdraad, hopelik sal hulle trek en 'n nuwe tuiste vind!



My twee Bosduiwe (Speckled pigeon - Columba guinea of African rock pigeon) het alreeds laat-winter twee kleintjies gehad en hulle is nog steeds hier rond saam met die ouers maar sal binnekort vertrek en hul eie area gaan uitsoek. Meer as een paartjie in 'n tuin is moeilikheid soek - hulle is uiters morsige voëls, soos alle duiwe, en dis 'n daaglikse taak om die stoep skoon te maak. Maar ek voel vreeslik geseënd dat ek twee het wat my tuin (eintlik my dak!) gekies het en hier bly.

.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...